Kurumlar Vergisi Beyannamesinde Mahsup Edilebilen Vergiler ve Bu Vergilerin İadesi Usulleri

20.07.2026'da yayımlanan Centrum Time dergimizin 26. sayısında yer alan bu makalemize ve diğer içeriklere buradan ulaşabilirsiniz.

Kurumlar vergisi uygulamasında, mükelleflerin hesap dönemi içinde çeşitli şekillerde ödedikleri vergilerin yıllık kurumlar vergisinden mahsup edilmesi, kazanç üzerinden alınması gereken verginin gerçek yükünün doğru olarak belirlenmesini sağlayan temel mekanizmalardan biridir. Mahsup sistemi, aynı kazanç üzerinden mükerrer vergilendirmenin önlenmesine hizmet ettiği gibi, vergi güvenliğinin sağlanmasına da katkıda bulunmaktadır.

Kamu harcamalarının finansmanına katılmak amacıyla ve ödeme gücüne göre alınan vergilerin kamu harcamalarının yapıldığı dönemlerde tahsil edilebilmesi, devlet bütçesi uygulaması açısından önem arz etmektedir. Kazanç vergilerinin takvim yılı/hesap dönemi sonuçlarına göre tahsil ediliyor olması ve buna karşılık bütçe harcamalarının ilgili takvim yılı içerisinde yapılıyor olması dikkate alındığında, geçici vergi veya stopaj uygulamaları ile söz konusu kazanç vergilerinin kazancın elde edildiği dönem zarfınca tahsil edilebilmesine imkan tanımaktadır.

Bu çalışmamızda, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve ilgili ikincil düzenlemeler çerçevesinde kurumlar vergisi beyannamesinde mahsup edilebilen vergiler ile fazla/yersiz ödenen vergilerin mahsuben ve nakden iadesine ilişkin usul ve esaslar incelenmektedir.

Vergi sistemimizde kurumların elde ettikleri kazançlar, hesap dönemlerini takip eden dördüncü ay içerisinde verilen yıllık kurumlar vergisi beyannamesi ile beyan edilmekte ve vergilendirilmektedir. Ancak kurumlar vergisi tek seferde tahsil edilen bir vergi olmayıp, yıl içerisinde geçici vergi ödemeleri ile çeşitli stopajlar yoluyla tahsil edilen vergiler de vergilendirme sürecinin bir parçasını oluşturmaktadır.

Bütçenin zaman bakımından uygulanması bakımından önem arz eden geçici vergi ve stopaj uygulamaları kapsamında hesap dönemi içinde ödenen geçici vergi ve stopajlar, mahsup müessesesi sayesinde kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan kurumlar vergisinden mahsup edilmektedir. Bu sayede, geçici vergi ve/veya stopaj yoluyla dönem içinde fazla vergi ödenmiş olması halinde, fark tutar belirli şartlarla mükelleflere iade edilebilmektedir.

Kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan kurumlar vergisinden sırasıyla aşağıdaki vergiler mahsup edilebilir:

1. Yurt Dışında Ödenen Vergiler: Yurt dışında elde edilmiş kazançlar üzerinden mahalli idarelere ödenen vergiler, öncelikle Türkiye'de hesaplanan kurumlar vergisinden mahsup edilir. Çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları hükümleri saklıdır.
2. Yıl İçinde Kesinti (Tevkifat, Stopaj) Yoluyla Ödenen Vergiler: Yıl içinde ilgili kuruma nakden veya hesaben ödenmiş bazı kazançlar üzerinden kesilen vergiler mahsup edilir.
3. Geçici Vergiler: İlgili hesap dönemi içerisinde üçer aylık dönemler halinde tahakkuk ettirilerek ödenen geçici vergi tutarları, kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan kurumlar vergisinden indirilir.

Kurumlar Vergisi Beyannamesinde Mahsup Edilebilen Vergiler

Yurt Dışında Ödenen Vergiler

Kurumlar Vergisi Kanununun 33’üncü maddesinde, yurt dışında ödenen vergilerin mahsubuna yönelik hükümler yer almaktadır. Yabancı ülkelerde elde edilerek Türkiye’de genel sonuç hesaplarına intikal ettirilen kazançlardan mahallinde ödenen kurumlar vergisi ve benzeri vergiler, Türkiye’de bu kazançlar üzerinden tarh olunan kurumlar vergisinden indirilebilir. Yurt dışı kazançlar üzerinden Türkiye’de tarh olunacak vergilere mahsup edilebilecek tutar, hiçbir surette yurt dışında elde edilen kazançlara Kurumlar Vergisi Kanununun 32 nci maddesinde belirtilen kurumlar vergisi oranının uygulanmasıyla bulunacak tutardan fazla olamaz. Bu sınır dahilinde, ilgili bulunduğu kazancın Türkiye’de genel sonuç hesaplarına intikal ettirildiği hesap döneminde tamamen veya kısmen indirilemeyen vergiler, bu dönemi izleyen üçüncü hesap dönemi sonuna kadar indirim konusu yapılabilir.

Yurtdışında elde edilerek ilgili kurumun Türkiye’deki kurum kazancına dahil edilen kazançları üzerinden kazancın elde edildiği ülkede ödenmiş olan kurumlar vergisi veya benzeri vergilerin, bu kazançlar üzerinden Türkiye’de hesaplanan kurumlar vergisinden mahsup edilebilmesi için;

• İlgili ülkede elde edilmiş kazancın Türkiye’de kurum kazancına dahil edilmiş olması,
• Bu kazanç üzerinden mahallinde fiilen kurumlar vergisi veya benzeri vergilerin ödenmiş olması,
• Yabancı ülke vergi idaresinden verginin ödenmiş olduğuna dair belge alınması ve bu belgenin en geç, Türkiye’de kurumlar vergisinin tarh edildiği tarihten itibaren bir yıl içinde vergi dairesine ibraz edilmesi,
• Verginin ödendiğini ispatlayan evrakların yetkili makamlardan alınarak mahallindeki Türk elçilik veya konsoloslukları, yoksa mahallinde Türk menfaatlerini koruyan ülkenin aynı nitelikteki temsilcileri tarafından tasdik olunan belgelerle tevsik olunması
• Belgelerin Türkçe tercümesi hazırlatılarak vergi dairesine ibraz edilmesi

gerekir. Türkiye’de hesaplanan kurumlar vergisinden mahsup edilecek yurtdışında ödenmiş vergi tutarının Türkiye’de aynı kazanç üzerinden hesaplanan vergiyi aşmaması gerekmektedir. Yurt dışında ödenen verginin tamamı değil; aynı kazanç için Türkiye’de hesaplanan kurumlar vergisi kadar kısmı mahsup edilebilir ve fazla kısım varsa Türkiye’de iade edilmez.

Tevkif Yoluyla Kesilen Vergiler

Gelir Vergisi Kanununun 94 ve geçici 67’nci maddeleri ile Kurumlar Vergisi Kanununun 15 ve 30’uncu maddeleri uyarınca çeşitli ödemeler/kazançlar üzerinden stopaj yapılmaktadır. Bu kapsamda, faiz gelirleri, repo gelirleri, yatırım fonu gelirleri, dar mükellef kurumlara yapılan ödemeler, yıllara sari inşaat işlerine ilişkin hakedişler gibi tutarlar üzerinden ödemeyi yapanlarca yapılan kesintiler, mükellefin geçici vergi ve kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan geçici vergiden/kurumlar vergisinden mahsup edilebilir. Mahsup işleminin yapılabilmesi için, tevkif yoluyla kesilen verginin beyannameye dahil edilen gelir veya kazanca ilişkin olması gerekir.

Tevkif yoluyla kesilen vergilerin, kurumlar vergisinden mahsubunda mükelleflerin kendilerinden yapılan vergi tevkifatı ile ilgili olarak kesintiyi yapan vergi sorumlularının adı-soyadı veya unvanını, bağlı olduğu vergi dairesini ve vergi kimlik numaralarını, kesintiye esas alınan brüt tutarları, kesilen vergileri ve kesinti yapılan dönemleri gösteren bir tabloyu kurumlar vergisi beyannamelerine eklemeleri yeterlidir.

Özellikle yıllara sari inşaat ve onarma işlerine ait hakedişlerden yapılan stopajlarla ilgili olarak mahsup ve iade taleplerinde, farklı nedenlerle ortaya çıkan ve beyanname öncesinde öngörülemeyen problemlerle karşılaşılabilmektedir. Bu noktada, özellikle işin birim tarihinin ve yapılmış olan stopajların yerinde olup olmadığının iyi analiz edilmesinde yarar görmekteyiz.

Geçici Vergi

Kurumlar Vergisi Kanununun 32’nci maddesi ile Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 120’nci maddesi uyarınca kurumlar vergisi mükellefleri hesap döneminin üçer aylık dönemlik kazançları üzerinden hesap dönemi içinde geçici vergi ödemektedir. Ödenmiş olan bu geçici vergiler, hesap dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesi verildiğinde, beyannamede hesaplanan kurumlar vergisinden mahsup edilir.

Burada özellikle dikkat edilmesi gereken husus, tahakkuk eden değil ödenmiş olan geçici verginin mahsup edilebiliyor olduğudur.

Kurumlar Vergisine Mahsup Sonrası Kalan Stopaj ve Geçici Vergilerin Mahsuben veya Nakden İadesi

Gerek hesap dönemi içinde stopaj yoluyla ödenmiş olan vergilerin gerekse ödenmiş olan geçici vergilerin, kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan kurumlar vergisine mahsubundan sonra kalan bir stopaj veya geçici vergi tutarının söz konusu olması halinde, bu tutarların mükellefin diğer vergi borçlarına mahsuben iade edilmesi mümkün olduğu gibi nakden de iadesi alınabilir.

Stopaj Yoluyla Ödenmiş Olan Vergilerin Diğer Vergi Borçlarına Mahsubu veya Nakden İadesi

Mahsup Yoluyla İade

Stopaj yoluyla kesilmiş olan vergilerin kurumlar vergisi beyannamesindeki mahsuplar sonunda kalan kısmının diğer vergi borçlarına mahsup talebi tutarına bakılmaksızın, inceleme raporu ve teminat aranılmadan yerine getirilir.

Bunun için mahsup talebinin 429 sıra nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nin ekinde yer alan (1A) standart iade talep dilekçesi ile yapılması gerekmektedir. Mahsuba ilişkin (1A) iade talep dilekçesinin verilmiş olması kaydıyla, mükelleflerin vergi borçlarına ilişkin mahsup talepleri yıllık beyannamenin verildiği tarih esas alınarak yerine getirilir.

Yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin kanuni süresinde verilmemesi ya da sair nedenlerle ikmalen veya re'sen yapılan tarhiyatlar üzerine tahakkuk eden vergiler ile ilgili olarak daha önce tevkif yoluyla kesilen vergiler öncelikle tarhiyat aşamasında vergi dairesince dikkate alınarak yerine getirilir. Bu mahsuplar sonunda kalan kısım, talep edilmesi halinde diğer vergi borçlarına mahsup edilir. Bu durumda mahsup talepleri (1A) iade talep dilekçesinin eksiksiz olarak vergi dairesi kayıtlarına girdiği tarihten itibaren hüküm ifade eder. Bu tarihten itibaren mükelleflerin mahsubunu talep ettikleri vergi borçları için gecikme zammı uygulanmaz.

Kurumlar vergisi mükellefleri dilerlerse ortağı bulundukları adi ortaklıkların müteselsilen sorumlu oldukları vergi borçlarına da mahsuben iade talebinde bulunabilirler. Bu taleplerin yerine getirilebilmesi için, iade alacaklısı mükellefin muaccel hale gelmiş vergi borcunun bulunmaması ve mahsup dilekçesinde adi ortaklığın hangi dönem borçları için mahsup talep edildiğinin belirtilmesi gerekir. Mahsup talebine ilişkin iade talep dilekçesinin (1A) vergi dairesi kayıtlarına girdiği tarih esas alınır.

Mükellefin muaccel hale gelmiş vergi borcunun bulunmaması halinde, iade alacağının sonraki dönemlerde muaccel hale gelecek vergi borçlarına mahsubu da mümkündür. Bu takdirde mahsup talebi sonraki dönemlerde doğacak verginin tahakkuku ile hüküm ifade eder. Bu hususun da iade talep dilekçesinde belirtilmesi/seçilmesi gerekir.

Mahsup taleplerinin yerine getirilmesinde, Vergi Usul Kanununun 114 ve 126 ncı maddelerinde yer alan zamanaşımı hükümleri göz önünde bulundurulur.

Nakden İade

Tevkif yoluyla ödenmiş olan vergilerin nakden iade taleplerinin (1A) iade talep dilekçesi ile yapılması şarttır. Tevkif yoluyla kesilen vergilere ilişkin nakden iade edilecek tutarın 2026 yılında 2025 hesap dönemine ilişkin yapılacak iade taleplerinde 426.000 Türk Lirasını geçmemesi halinde iade talebi, iade talep dilekçesi (1A) ile birlikte bu dilekçenin “Nakden İadelere İlişkin Açıklamalar” kısmında yer alan eklenecek belgelerin eksiksiz ibraz edilmesi kaydıyla inceleme raporu ve teminat aranmaksızın yerine getirilir. Kurumlar vergisi mükellefleri için tevkif yoluyla kesilen vergilerin vergi sorumluları tarafından ilgili vergi dairesine ödenmiş olduğuna ilişkin belgenin ilgili kurumca onaylanan bir örneğinin, iade işlemini gerçekleştirecek olan vergi dairesine iade talep dilekçesi (1A) ile birlikte ibraz edilmesi yeterlidir. Bu kapsamda yapılacak nakden iade işlemlerinde tevkifat yapılan kişinin adı soyadı, vergi kimlik numarası (T.C. kimlik numarası), ödemenin gayri safi tutarı ve yapılan tevkifatın tutarına ilişkin bilgiler ile tevkif yoluyla kesilen vergilerin ödenip ödenmediği hususunun vergi daireleri tarafından GİBİNTRANET/Yönetim Bilgi Sistemi (YBS) ekranından tespit edilebilmesi durumunda, bu bilgilere ilişkin belgeler mükelleflerden ayrıca kağıt ortamında aranılmayacaktır. Ancak, nakden iadeye ilişkin bilgilerin YBS ekranından tespit edilememesi durumunda belirtilen belgelerin dilekçe ekinde istenilmesine devam edilecektir.

Nakden yapılacak iade taleplerinin 2026 yılı için 426.000 Türk Lirasını aşması halinde, 426.000 Türk Lirasını aşan kısım Vergi Usul Kanununa göre vergi inceleme yetkisi bulunanlarca yapılacak inceleme sonucunda düzenlenecek vergi inceleme raporuna göre iade edilir. 426.000 Türk Lirasına kadar olan kısım ise, iade talep dilekçesi (1A) ve eklerinin eksiksiz ibraz edilmesi koşuluyla teminat aranmaksızın ve inceleme raporu beklenmeksizin iade edilir.

İade talebi teminat gösterilmesi halinde inceleme sonucu beklenmeksizin yerine getirilir. Teminat olarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde sayılanlardan bir veya bir kaçı gösterilebilir. Banka teminat mektuplarının (süresiz-şartsız) paraya çevrilmeleri konusunda hiçbir sınırlayıcı şart taşımaması ve  5411 sayılı Bankacılık Kanunu hükümlerine göre faaliyette bulunan bankalar tarafından düzenlenmiş olması gerekir.

Nakden iade talebinin 2026 yılında yapılacak 2025 hesap dönemine ilişkin iade talepleri açısından 4.266.000 Türk Lirasına kadar olan kısmı mükellefle süresinde tam tasdik sözleşmesi düzenlemiş yeminli mali müşavirce düzenlenecek tam tasdik raporu uyarınca iade edilebilir. İade talebinin 4.266.000 Türk Lirasını aşan kısmının iadesi ise vergi inceleme yetkisi bulunanlarca düzenlenen vergi inceleme raporu sonucuna göre yerine getirilir.

Nakden iade edilebilir aşamaya gelen alacağın üçüncü şahısların vergi borçlarına mahsubu talep edilebilir. Bu mahsup işlemine ilişkin verilecek (1A) iade talep dilekçesine, 429 sıra nolu VUK Genel Tebliği ekinde yer alan “Üçüncü Kişilerin/Kurumların Vergi Borçlarına Mahsup Talebine İlişkin Liste” eklenir. Bu şekilde yapılan mahsup talepleri düzeltme fişinin onaylandığı tarih itibarıyla yerine getirilir.

İade talebinin kısmen mahsuben kısmen nakden olması halinde, söz konusu talepler ayrı ayrı değerlendirilir. Dolayısıyla talebin tümünün nakit iadesi olarak kabul edilerek işlem yapılması söz konusu değildir.

Geçici Verginin Mahsubu ve İadesi

Beyanname Üzerinden Hesaplanan Vergiye Mahsup

Kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan gelir veya kurumlar vergisinden ilgili hesap dönemine ilişkin geçici vergi dönemlerinde ödenen geçici vergi mahsup edilir.

Mahsup işleminin yapılabilmesi için, tahakkuk ettirilmiş geçici verginin ödenmiş olması gerekmektedir. Geçici vergi dönemleri itibariyle tahakkuk ettirilmiş, ancak ödenmemiş bulunan geçici verginin yıllık beyanname üzerinden hesaplanan gelir veya kurumlar vergisinden mahsup edilmesi mümkün değildir.

Tahakkuk ettirilmiş ancak ödenmemiş olması dolayısıyla yıllık beyanname üzerinden hesaplanan vergiden mahsup imkanı bulunmayan geçici vergi tutarları terkin edilir. Terkin edilen geçici vergi tutarı için vade tarihinden terkin edilmesi gereken tarih olan yıllık beyannamenin verilmesi gereken kanuni sürenin başlangıç tarihine kadar gecikme zammı uygulanır.

Bu uygulama bakımından, sıklıkla karşılaşılan ve ihtilaflara sebep olan bir uygulama olarak, süresinde tahakkuk ettirilmiş ancak ödenmemiş olan geçici verginin, ilgili döneme ait kurumlar vergisi beyan dönemi içerisinde ödenmesi karşımıza çıkmaktadır. Normalde, kurumlar vergisi beyan döneminin başlangıcı olan ilgili hesap dönemini izleyen dördüncü ayın ilk günü itibarıyla, ilgili döneme ilişkin olarak tahakkuk ettirildiği halde henüz ödenmemiş geçici vergilerin bulunması halinde, bu geçici vergilerin terkin edilmesi gerektiği halde, vergi dairesi kayıtlarında vadesi geçmiş borç olarak görünmeye devam etmektedir. Mükellefler de kurumlar vergisi beyannamesini vermeden önce bu geçici verginin ödemesini yapmakta ve sonrasında verdiği kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan kurumlar vergisinden, mahsup döneminde ödenmiş olan geçici vergi tutarını da mahsup ederek ödenmesi gereken kurumlar vergisi hesaplanmaktadır. Sonrasında bu durumun vergi dairesince tespiti üzerine, kurumlar vergisi beyan döneminde ödenmiş olan geçici vergi tutarı için vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı yapılarak ihtilaflar ortaya çıkmaktadır. Oysa ki, kurumlar vergisi tahakkukunda sırf bu nedenle bir eksiklik veya zamanında tahakkuk ettirilmeme durumu söz konusu değildir, bu nedenle de vergi ziyaı cezası kesilmesini gerektiren bir durum bulunmamaktadır. Sadece zamanında tahakkuk ettirilmiş kurumlar vergisinin, kurumlar vergisi beyan döneminde ödenmiş olan söz konusu geçici vergi kadarlık kısmının mahsuben ödenmesi konusunda problem vardır. Kaldı ki söz konusu vergi tutarı da zaten gene kurumlar vergisi beyan dönemi içerisinde ilgili vergi dairesine geçici vergi olarak ödenmiş durumdadır. Bu nedenle, kurumlar vergisi beyan dönemi içerisinde ilgili döneme ilişkin olarak süresinde ödenmemiş geçici vergilerin ödenmemesine özen gösterilmesinde, aksi durumda karşılaşılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlara ilişkin olarak müşavir desteği alınmasında yarar olduğunu değerlendirmekteyiz.

Diğer Vergi Borçlarına Mahsup veya Nakden İade

Ödenmiş olan geçici vergi tutarının, geçici verginin ilgili olduğu döneme ilişkin olarak verilen kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan gelir veya kurumlar vergisinden fazla olması halinde, mahsup edilemeyen tutar mükellefin diğer vergi borçlarına mahsup edilir. Bu mahsup vergi dairesince re’sen yapılabilen bir mahsuptur. Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 120 nci maddesi hükmü uyarınca, mahsup işleminin yapılabilmesi için yazılı başvuru şartı aranmaz. Söz konusu mahsup işlemi 6183 sayılı Kanunun 47 nci maddesi hükmü de dikkate alınarak ilgili vergi dairesince re'sen yapılır.

Mahsup işlemi yıllık beyannamenin verildiği tarih esas alınarak yerine getirilir. Mahsubu yapılacak vergi borçları için vade tarihinden, yıllık beyannamenin verildiği tarihe kadar gecikme zammı uygulanır. Dolayısıyla bu tarihten sonra söz konusu vergi borçları için gecikme zammı uygulanmaz.

Mahsup sonucu iadesi gereken miktarın bulunması ve bu tutarın beyannamenin ilgili tablosuna yazılmış olması mükellefçe yazılı olarak yapılmış iade talebi olarak kabul edilir. Yıllık beyannamenin ilgili tablosunda/satırında gösterilmeyen geçici verginin mahsuben veya nakden iade edilebilmesi için o yılın sonuna kadar 429 sıra nolu VUK Genel Tebliği ekinde yer alan (1B) iade talep dilekçesinin verilmesi gerekir.

Geçici verginin gerek mahsuben gerekse nakden iadesinde herhangi bir tutar sınırlaması olmayıp, geçici verginin (mahsup döneminden önce) ödenmiş olması yeterlidir. Geçici vergiye ilişkin iade taleplerinde teminat ve inceleme raporu aranmaz.

Uygulamada Karşılaşılan Sorunlar

Gerek stopajların ve gerekse geçici verginin mahsup ve iadesinde sıklıkla rastlanan sorunlara aşağıda yer verilmektedir:

• Stopajların vergi sorumlusunca beyan edilmemesi,
• Hiç ödenmemiş veya mahsup süresi içinde ödenmiş olan geçici verginin kurumlar vergisi beyannamesinde mahsup edilmesi,
• Vergi idaresi nezdindeki elektronik kayıtlar arasındaki uyumsuzluklar,
• Yabancı ülkede ödenmiş vergilerle ilgili belgelerin ibrazındaki eksiklikler,
• İade süreci için gerekli evrakların ve dosyaların eksik hazırlanması/zamanında hazırlanmaması.

Bu nedenle, kurumlar vergisi beyannamesi çalışmaları esnasında, muhasebe kayıtları, vergi ödemeleri ve Gelir İdaresi Başkanlığı sistemindeki verilerin mutabakatının/kontrolünün yapılmasında yarar olduğu kanaatindeyiz.

Sonuç ve Değerlendirme

Bir kazanç vergisi olan kurumlar vergisi uygulamasında, hesap dönemi içerisinde yurtdışında ödenen vergiler ile stopaj yoluyla ya da geçici vergi olarak ödenen tutarların, kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan kurumlar vergisinden mahsup edilmesi, mahsup yoluyla giderilemeyen tutarların nakden veya mahsuben iadesi önem arz etmektedir. Geçici vergiler, tevkif suretiyle ödenen vergiler ve yurt dışında ödenen vergiler belirli şartlar altında kurumlar vergisinden mahsup edilebilmektedir. Kurumlar vergisi beyannamesi üzerinde hesaplanan kurumlar vergisinden yapılan mahsup sonrasında kalan stopajlar ile ödenmiş geçici verginin mahsuben veya nakden iadesi mümkündür.

Ancak iade sürecinin sağlıklı işlemesi için mükelleflerin gerekli olan belgeleri eksiksiz muhafaza etmeleri, tüm kayıtlarını kontrol etmeleri, ilgili tebliğlerde öngörülen usullere uygun olarak hareket etmeleri gerekmektedir. Özellikle elektronik beyan sistemlerinin yaygınlaşmasıyla birlikte mahsup ve iade süreçleri önemli ölçüde hızlanmış olmakla birlikte, belge düzeni ve kayıt doğruluğu hâlen sürecin en kritik unsurlarını oluşturmaktadır.